در حال بارگذاری ...

یادداشتی بر نمایش عروسکی "خانم حوا"

نویسنده: هانری تروایا. کارگردانی علیرضا ناصحی

با توجه به فرم ساده و راحتی که این نمایش برای اجرا و حضور در جشنواره انتخاب کرده است شاید بد نباشد ما نیز برای صحبت کردن در باره ی این اثر همان قدر راحت و ساده سخن بگوییم:

اول از همه اجازه بدهید در مورد متن صحبت کنیم: با توجه به آموزه های ما و تاکید هایی که اهل فن همیشه به افراد فعال در حوزه ی تولید نمایش عروسکی دارند این است که به سراغ متونی بروید که قابلیت ها و ویژگی های مناسب برای یک اجرای عروسکی را دارا باشند و یا حداقل دارای اتفاق هایی باشند که به لحاظ دراماتیک با اتکای ابزاری بنام عروسک بتوان به اثر نمایشی غنا بخشید. اما آیا داستان خانم حوا که بی کم و کاست، همچون قصه ی رواییِ بدون دیالوگی ارائه می گردد دارای ویژگی و یا اتفاق خاصی که بتوان برای به تصویر کشیدن آن به سمت ابزاری چون عروسک رفت را دارا است؟ خب شاید عده ای به این نظریه باور نداشته نباشند و معتقد باشند که هر نوع متنی را با ویژگی ها و تکنیک های مختلف نمایش عروسکی و اعجازی که دارد می توان تبدیل به نمایشی تاثیر گذار، جذاب و بصری نمود.

پس اجازه بدهید سوال دوم را مطرح کنم: آیا اجرای فوق جدای از متن و صرفا در اجرا موفق به خلق صحنه های تاثیر گذار که نمایانگر جادوی نمایش عروسکی در بوجود آوردن فضا و تصویر و غیره... است شده است؟ یا مقوله اجرا به فرایند انتقال داستان و دلپذیر تر شدن آن کمکی کرده است؟ یعنی ما اگر در طول اجرا چشم های خود را می بستیم و فقط به نمایش گوش می دادیم چیزی از دست می دادیم، یا نکته از داستان بود که متوجه اش نشویم؟ پاسخ قطعا خیر است. شاید تنها تفاوتی که می شد با چشم های بسته نسبت به اثر قایل شد، ندیدن صحنه های نامطلوبی باشد که با تکنیک تئاتر کاغذی شکل گرفته بودند و عروسک هایی که بجای بازدی دادن و عمل جان بخشی صرفا در طول اجرا تکان داده می شوند و جابجا می شوند و قطعا فقط با گوش دادن به این داستان کوتاه می توانستیم بیشتر لذت ببریم.

اما شاید اگر به دیده ی مثبت و نگاه آموزشی نسبت به این اجرای نا آماده که در لیست جشنواره قرار گرفته است نگاه کنیم، می توان گفت دقیقا به همین راحتی و با برش دادن چند تکه مقوا و یک خط داستانی می توان نمایشی را بروی صحنه برد و اگر دست به انتخاب درستی در متن بزنیم و شکل اجرا و عروسک گردانی مناسبی هم برای کار رقم بزنیم می توانیم نمایشی تولید کنیم که مخاطب طعم فانتزی موجود در نمایش عروسکی را بچشد.

حسین زینالی

 




مطالب مرتبط

یادداشتی بر نمایش عروسکی ریزجان

یادداشتی بر نمایش عروسکی "ریزجان"

نمایش ریز جان شهر : قم نویسنده : هادی حسنعلی کارگردان: ندا وفایی ریزجان که از اسمش پیداست که موجودی ریزه است در پی یافتن هویت خود در میان ...

|

یادداشتی بر نمایش عروسکی هملت

یادداشتی بر نمایش عروسکی "هملت"

بودن یا نبودن؟ مسئله این است! نمایش هملت اثر ماندگار ویلیام شکسپیر که با تلاش گروه گلبانگ از بوشهر، به شیوه ی تاتر کاغذی در جشنواره حاضر شده است، به نظر می‌رسد با الهام از تم نمایشنامه، یعنی تردید و ...

|

یادداشتی بر نمایش عروسکی صلح نغمه لرینی یایانلار

یادداشتی بر نمایش عروسکی "صلح نغمه لرینی یایانلار"

نویسنده و کارگردان: محمد تقی اسماعیلی   نمایش صلح به قشر خاصی از هنرمندان منطقه آذربایجان می پردازد که همواره در طی سالیان دراز مجموعه ای غنی از فرهنگ و ادبیات شفاهی و عامیانه مردم منطقه شان ...

|

یادداشتی بر نمایش عروسکی رنگ حسرت

یادداشتی بر نمایش عروسکی "رنگ حسرت "

نمایش حسرت روایت حسرت گونه از عشقی نافرجام با رنگ و بویی خوش و حال و هوایی خاطره انگیز شاهد عشقی هستیم که در فضای تو در توی خانه‌ ای قدیمی به سبک قاجار و یا اوایل پهلوی پا می ...

|

یادداشتی بر نمایش عروسکی زال سپید موی

یادداشتی بر نمایش عروسکی "زال سپید موی "

شهر بیرجند نویسنده و‌کارگردان: حسین عباس زاده قصه ی زال سپید موی بر اساس شاهنامه ی فردوسی ، حکایت رها کردن زال در دامنه ی کوه البرز و نجات زال بدست سیمرغ و پرورش او در دامانش ...

|

یادداشتی بر نمایش عروسکی آنا دختری که با چشمهای باز می خوابید

یادداشتی بر نمایش عروسکی "آنا دختری که با چشمهای باز می خوابید"

نویسنده امیر نباتی، کارگردان: یکتا طبیبی کودکان در جهان تخیل و ذهنیت نا محدود خود چنان مرزهای واقعیت را در می نوردند و با چشمان باز چنان رویاپردازی می کنند و واقعیت ها را با رشته های تخیل به افسانه ها گره ...

|

یادداشتی بر نمایش « سعدی کلمب و فتح بهشت»

یادداشتی بر نمایش « سعدی کلمب و فتح بهشت»

نویسنده : عقیل زمانی کارگردان: مهتاب تبریزی نویسنده ای جوان بدنبال سوژه برای نوشتن یک نمایشنامه است، در خواب سعدی و شمسا (یا همان سیاه) و کریستف کلمب را می بیند، سعدی و کریستف ...

|

یادداشتی بر نمایش «داش آکل»

یادداشتی بر نمایش «داش آکل»

داش آکل نمایش عروسکی داش آکل با تکنیک سایه ، برگرفته از قصه ی صادق هدایت با تغییراتی در قصه با نگاهی نوگرایانه اما با تکنیک کلاسیک تاتر عروسکی سایه روایتی جذاب با تصاویری ...

|

یادداشتی بر نمایش «یه گوله ماه نقره ای »

یادداشتی بر نمایش «یه گوله ماه نقره ای »

نویسنده: نسرین خنجری و کارگردانی: ربحانه باغبادی از دیر باز و در داستان ها و اسطوره ها و افسانه ها همواره ماه عنصری خیال انگیز و دلربا بوده است، نمادی از یک معشوق دست نیافتنی که همواره عشاق در راه رسیدن به ...

|

یادداشتی بر نمایش «جایی برای آشغال ها نیست»

یادداشتی بر نمایش «جایی برای آشغال ها نیست»

نمایش "جایی برای آشغال ها نیست"، در بخش کودک و نوجوان، به جشنواره هجدهم نمایش عروسکی راه یافته است . در واقع مخاطب اصلی این نمایش، انسان است که زمین را به زباله دانی بزرگ تبدیل کرده است و تنها به کودک ...

|

نظرات کاربران